Hoi Allemaal,

Zoals jullie weten ben ik al een lange tijd geblesseerd. Het is nu 11 maanden geleden dat ik tijdens een hordentraining een blessure op liep.
Ik zal jullie even bijpraten over de laatste maanden en hoe het nu met mij gaat.

In december 2010 raakte ik tijdens een training geblesseerd. In eerste instantie zou het meevallen, maar zelf wist ik wel beter. Dit voelde niet goed. Na 5 maanden en 2 specialisten verder, gips een cortisonspuit en veel rust bleef de pijn aanwezig.

Ik liep Peter Vergouwen tegen het lijf die mij eerder onder behandeling heeft gehad in voorgaande jaren. Hij zag op dezelfde MRI en CT-scan wel degelijk iets, wat andere niet zagen. Ik bleek twee blessures in mijn linker voet te hebben!! Het ging om een stressfractuur en twee in- of afgescheurde spieren in me hak onder mijn voet.
Een ernstige blessure en dus kreeg ik te horen dat ik nog moest rekenen op een aantal maanden revalidatie. Ik had er al bijna 6 achter de rug. Een grote tegenvaller dus en weer een seizoen dat voorbij was.

Ik besloot mijn prioriteiten ergens anders te leggen om even afstand te nemen van de sport en het leven daarom heen. Ik wilde mijn lichaam rust gunnen om volledig te herstellen. Ik had mijn doel ergens anders gelegd. Ik wilde voor de zomervakantie afstuderen als Docent LO. Ik moest mijn scriptie nog afronden en een aantal fysieke onderdelen voltooien. Mijn scriptie heb ik mede dankzij een goede begeleider zeer succesvol afgerond. Het fysieke gedeelte werd lastiger, mede dankzij mijn voetblessure. Het was een moeilijke periode, maar met de hulp van een aantal docenten en zeer effectieve begeleiding is het mij toch gelukt en heb ik op 14 juli j.l. mijn diploma in de wacht gesleept! Ik ben 21 jaar en officeel docente LO. Ik had weer iets om trots op te zijn!! En dat was ik!

De vakantie begon en ik kreeg van Dr. Heijboer uit Rotterdam (voetspecialist) een voetspalk waar ik 2,5 maand mee moest slapen. Geen pretje, maar het wend naar verloop van tijd.
Doormiddel van Hydrotherapie onder begeleiding van mijn fysio zou ik mijzelf fit kunnen houden en dit volgde ik natuurlijk op.
Ik ging ondertussen op zoek naar werk en tot mijn grote verbazing heb ik 2 geweldig leuke banen in de wacht gesleept direct na de vakantie. Ik geef een aantal uren in de week les op het broeklandcollege in Heerlen en ik werk een aantal uur in de week bij het Nationaal Trainingcentrum (NTC) onder leiding van Rens Blom. Erg afwisselend en voldoende uren om daarnaast mijn trainingen te kunnen voltooien. Ik ben ook nog eens gaan samenwonen en alles bij elkaar is er dus veel veranderd in de afgelopen maanden. Ik ben volwassen geworden!

Maar goed ondanks de grote veranderingen heb ik nog altijd 1 doel en dat is terugkomen. En goed terugkomen. Sterker als voorheen.
Ik kan nu zeggen, na 11 maanden dat er vooruitgang is. Ik heb iedere 2/3 weken progressie geboekt. Van hydrotherapie zonder voetcontacten, naar voetcontacten. Van het water naar de fiets. Van wandelvormen en voetcoordinatie op de mat, naar voetcoordinatie op de baan. Naar maanden geen beenkracht te hebben gedaan, ben ik inmiddels al weer redelijk in de buurt aan het komen van mijn oude kracht niveau. Van wandel, naar dribbelvormen.
Van kleine afzetjes, naar wisselsprongen en 1 beinig sprongen op 80%. Het is vooruitgang en het begint weer te lijken op trainen. De omvang is te vergelijken met mijn normale trainingen. Nu nog de intensiteit omhoog en dan ben ik weer daar waar ik graag wil zijn. Het vergt nog geduld, maar als ik pijnvrij terug kom en mijn eerste wedstrijd in de zomer zou kunnen doen, weet ik waarvoor ik het gedaan heb!

Het waren geen makkelijke maanden en daarom wil ik wil diegene die mij in deze maanden gesteund hebben bedanken !

Ik hoop jullie spoedig meer goed nieuws te kunnen brengen.