Brabants Dagblad: Link
LISSE - Voor Nederlandse atletiekbegrippen is het een ongekende luxe. Hoewel Karin Ruckstuhl en Laurien Hoos hebben aangegeven dit seizoen vooralsnog geen prioriteit aan de zevenkamp te geven, wordt het vermoedelijk toch dringen geblazen.



Met name de vrouwelijke alleskunners staan in de rij om startbewijzen voor internationale toernooien te claimen.

"Als je aan de boom schudt, vallen er zo weer een paar uit", schetst Peter Verlooy, de technisch directeur van de Atletiekunie, de huidige situatie in de meerkamp. Bondscoach Ronald Vetter moet grinniken om de beeldspraak. "Ik zou dolgraag willen weten waar die boom staat." Vetter snapt echter dondersgoed wat Verlooy bedoelt. Zelfs als de gevestigde orde na een langdurig revalideren laat weten een tijdelijke pas op de plaats te maken, heeft hij nog andere troefkaarten achter de hand. Niet elke collega verkeert in zo'n comfortabele positie. Het is, volgens Vetter, een combinatie van geluk en mentaliteit dat zich uitbetaalt. Dat er in de afgelopen jaren zoveel meiden met het vereiste talent tegelijk opstaan, berust volgens hem min of meer op toeval. De bepalende factor voor het succes is echter dat ze allen kiezen voor een topsportbestaan en bereid zijn daarvoor offers te brengen.

Bij de Ter Specke Bokaal, de seizoensouverture in Lisse, meldt de Waalwijkse Amanda Spiljard zich bijvoorbeeld aan het front, een ruwe diamant die zich vorig jaar met een zesde plaats bij het WK voor junioren voor het eerst manifesteerde. In 2008 verbeterde de atlete van het Tilburgse Attila haar persoonlijk record met liefst zevenhonderd punten tot een totaal van 5534. Over twee weken volgt in Bernhausen haar internationale debuut bij de senioren.

Spiljard is, zoals Vetter zegt, een 'geboren meerkampster'. "Internationaal zal ze op een individueel nummer nooit gaan meetellen, net als bijvoorbeeld Jolanda Keizer. Ze blinkt niet op één onderdeel uit, maar kan wel álles. En daarin schuilt juist haar kracht. Het is slechts zaak de carrosserie te verstevigen en de motor langzaam op te voeren. Want geduld en een lange adem blijven noodzakelijk in deze tak van sport."

Met Ruckstuhl als de onbetwiste wegbereidster is er een klimaat ontstaan waarin de sportieve veelzijdigheid op waarde wordt geschat. "Onze prestaties worden tegenwoordig tegen de meerkampmaatstaven afgezet en niet tegen die van de toppers op losse onderdelen", meent ze. "Het is mooi dat we dit bereikt hebben, want daaruit proef je de waardering." Met haar drie kampioenschapsmedailles (zilver WK indoor én EK in 2006 plus brons EK indoor 2007) effende ze het pad voor de concurrentie. Onder meer Jolanda Keizer, nummer negen van de Spelen in Peking en afgelopen maart winnares van het zilver bij het EK indoor, profiteerde. Keizer, die in Lisse vooral op het kogelstoten (persoonlijk record van 15,61 meter) overtuigde zegt dat Ruckstuhl haar 'voorbeeld' is geweest. Het is een rol die zij op haar beurt weer voor Spiljard vertolkt.