Ja, je hoort het goed! Ik ben weer aan het trainen en dan heb ik het niet over de revalidatie trainingen in het water of aangepaste oefeningen. Ik ben weer aan het trainen als meerkampster! En dat voelt:
GE-WEL-DIG!

In de maanden december en januari heb ik nog wat ups en downs gekend, maar op 9 februari kreeg ik dan eindelijk groen licht van Dokter Heijboer om mijn trainingen te gaan hervatten.
De kleine klachten die ik nog heb kunnen door goede fysiobehandelingen verholpen worden en met een rustige opbouw mocht ik mijn voet meer gaan belasten. Ik wordt nu 2x per week behandeld door Frans Boumans van Fysiopraktijk Ben Wijkel en samen met Joachim bespreken we mijn programma. We kijken per week aan hoe het gaat en wat de reacties zijn op de trainingen.
Drie weken geleden zijn we begonnen met het verhogen van de omvang van mijn trainingen. Ik train nu meerdere onderdelen per training. Daarnaast werk ik twee keer per week twee trainingen op een dag af. Ik heb inmiddels alle onderdelen weer getraind en daar heb ik ontzettend van genoten. Ik vond het super om weer over de lat te vliegen en een looptraining te kunnen volbrengen. Ik heb zelfs het hordenlopen gemist waar ik een haat/liefde-verhouding mee heb.

Ik train momenteel zo veel mogelijk op mijn loopschoenen, ter preventie. Spikes aantrekken is nog iets te vroeg. De komende weken zullen in het teken staan van omvang en de opbouw van de belastbaarheid van mijn voet.
Over drie weken vertrek ik met mijn trainingsgroep voor twee weken naar Mallorca.
Een nieuwe trainingslocatie voor ons, met een gloed nieuwe accommodatie. Ik heb er ontzettend veel zin in! Ik hoop daar een stap te kunnen maken in de goede richting en deze trainingsstage fit door te komen. Ik wil de tijd nemen om goed te herstellen, zodat ik in de zomer hopelijk weer op de baan te bewonderen ben.

Hoi Allemaal,

Zoals jullie weten ben ik al een lange tijd geblesseerd. Het is nu 11 maanden geleden dat ik tijdens een hordentraining een blessure op liep.
Ik zal jullie even bijpraten over de laatste maanden en hoe het nu met mij gaat.

In december 2010 raakte ik tijdens een training geblesseerd. In eerste instantie zou het meevallen, maar zelf wist ik wel beter. Dit voelde niet goed. Na 5 maanden en 2 specialisten verder, gips een cortisonspuit en veel rust bleef de pijn aanwezig.

Ik liep Peter Vergouwen tegen het lijf die mij eerder onder behandeling heeft gehad in voorgaande jaren. Hij zag op dezelfde MRI en CT-scan wel degelijk iets, wat andere niet zagen. Ik bleek twee blessures in mijn linker voet te hebben!! Het ging om een stressfractuur en twee in- of afgescheurde spieren in me hak onder mijn voet.
Een ernstige blessure en dus kreeg ik te horen dat ik nog moest rekenen op een aantal maanden revalidatie. Ik had er al bijna 6 achter de rug. Een grote tegenvaller dus en weer een seizoen dat voorbij was.

Ik besloot mijn prioriteiten ergens anders te leggen om even afstand te nemen van de sport en het leven daarom heen. Ik wilde mijn lichaam rust gunnen om volledig te herstellen. Ik had mijn doel ergens anders gelegd. Ik wilde voor de zomervakantie afstuderen als Docent LO. Ik moest mijn scriptie nog afronden en een aantal fysieke onderdelen voltooien. Mijn scriptie heb ik mede dankzij een goede begeleider zeer succesvol afgerond. Het fysieke gedeelte werd lastiger, mede dankzij mijn voetblessure. Het was een moeilijke periode, maar met de hulp van een aantal docenten en zeer effectieve begeleiding is het mij toch gelukt en heb ik op 14 juli j.l. mijn diploma in de wacht gesleept! Ik ben 21 jaar en officeel docente LO. Ik had weer iets om trots op te zijn!! En dat was ik!

De vakantie begon en ik kreeg van Dr. Heijboer uit Rotterdam (voetspecialist) een voetspalk waar ik 2,5 maand mee moest slapen. Geen pretje, maar het wend naar verloop van tijd.
Doormiddel van Hydrotherapie onder begeleiding van mijn fysio zou ik mijzelf fit kunnen houden en dit volgde ik natuurlijk op.
Ik ging ondertussen op zoek naar werk en tot mijn grote verbazing heb ik 2 geweldig leuke banen in de wacht gesleept direct na de vakantie. Ik geef een aantal uren in de week les op het broeklandcollege in Heerlen en ik werk een aantal uur in de week bij het Nationaal Trainingcentrum (NTC) onder leiding van Rens Blom. Erg afwisselend en voldoende uren om daarnaast mijn trainingen te kunnen voltooien. Ik ben ook nog eens gaan samenwonen en alles bij elkaar is er dus veel veranderd in de afgelopen maanden. Ik ben volwassen geworden!

Maar goed ondanks de grote veranderingen heb ik nog altijd 1 doel en dat is terugkomen. En goed terugkomen. Sterker als voorheen.
Ik kan nu zeggen, na 11 maanden dat er vooruitgang is. Ik heb iedere 2/3 weken progressie geboekt. Van hydrotherapie zonder voetcontacten, naar voetcontacten. Van het water naar de fiets. Van wandelvormen en voetcoordinatie op de mat, naar voetcoordinatie op de baan. Naar maanden geen beenkracht te hebben gedaan, ben ik inmiddels al weer redelijk in de buurt aan het komen van mijn oude kracht niveau. Van wandel, naar dribbelvormen.
Van kleine afzetjes, naar wisselsprongen en 1 beinig sprongen op 80%. Het is vooruitgang en het begint weer te lijken op trainen. De omvang is te vergelijken met mijn normale trainingen. Nu nog de intensiteit omhoog en dan ben ik weer daar waar ik graag wil zijn. Het vergt nog geduld, maar als ik pijnvrij terug kom en mijn eerste wedstrijd in de zomer zou kunnen doen, weet ik waarvoor ik het gedaan heb!

Het waren geen makkelijke maanden en daarom wil ik wil diegene die mij in deze maanden gesteund hebben bedanken !

Ik hoop jullie spoedig meer goed nieuws te kunnen brengen.

Als gevolg van een ongeluk bij de hordetraining eind december is mijn voet alsnog in het gips gezet. Hiermee verwachten de doktoren het ontstane probleem op te lossen. Ik moet ± 4 weken in het gips blijven en kan dan op mijn trainingsstage weer voorzichtig beginnen met trainen. Hierdoor lijkt mijn grootte doel van de afgelopen 2 jaar, het EK<23 in Ostrava wel een "Mission Impossible" te zijn geworden. Het positieve is dat er dit jaar nog wel aan wedstrijden deelgenomen kan worden, maar waar en wanneer weet ik nu nog niet. Hierdoor heb ik nu meer tijd om mijn schoolopleiding af te ronden. Graag had ik het andersom gezien maar die keuze heb ik nu niet meer zelf in de hand.

Ik zal jullie op de hoogte houden van mijn herstel.

Liefs amanda

Op donderdag 4 november was ik uitgenodigd door Topsport Brabant om deel te nemen aan een golfclinic met de businessgolfclub van de Efteling in Kaatsheuvel.
Voor mij een mogelijkheid om connecties te leggen en dus een mogelijkheid die ik met beide handen aangrijp. Daarnaast had ik nog nooit eerder gegolfd en dus zag ik dit als een gelegenheid om eens iets nieuws te leren.
Het golven viel niet mee. Het is moeilijker als ik dacht, maar erg leuk om uit te proberen. Iets waar je geduld voor moet hebben. Ik had een prima Nederlands/Engelstalige coach die mij tips gaf die afgeleid waren van het speerwerpen, waardoor ik het makkelijker kon vertalen. Uiteindelijk vlogen de balletjes toch nog een eindje weg van de Tee. Een leuke en leerzame avond, waar ik veel nuttige tips heb gekregen van Daan Bemelmans(Topsport Brabant).

Op 21 Oktober heb ik een topsportbezoek afgelegd op basisschool Prins Willem-Alexander in Sprang-Capelle.
Ik heb in groep 8 en groep 5/7 een presentatie gegeven over Atletiek, de 7-kamp, Topsport, gezonde voeding en de voor en nadelen van een topsportleven. Daarnaast heb ik middels filmpjes impressies gegeven van de 7-kamp.
Het was een erg leuke ervaring. De leerlingen waren ontzettend enthousiast en luisterde aandachtig. Na de presenatie mochten de leerlingen op het schoolplein het sprinten uit een startblok uitproberen en natuurlijk hebben zij allemaal hun sprintcapaciteiten geshowd aan mij!